Mijn mening is dat je elkaar moet accepteren zoals de ander is, want als we eerlijk zijn doen de meeste mensen dat niet. Ze proberen elkaar te veranderen en om te turnen in iets dat ze niet zijn. Dat wil ik niet, ik wil die man vinden waarbij ik mezelf kan zijn en alle liefde kan geven die ik in me heb.
Ik ben niet op zoek naar een bepaald type man in het bijzonder. Wat ik echt belangrijk vind, is de verbinding die we al dan niet hebben. Dus we zullen gewoon moeten wachten en ontdekken hoe het voor ons beiden aanvoelt.
Een rustige man die het leuk vind om dingen te ondernemen en die een goed gesprek niet uit de weg gaat. Kinderen zijn uiteraard geen bezwaar. Ben je het alleen zijn ook een beetje moe en mis je ook die arm om je heen?